برای شروع با ایجنت‌ها لازم نیست برنامه‌نویس باشی. یک هدف روشن، محدودیت‌های منطقی و عادتِ چک کردن نتیجه کافی است.
قدم ۱: کار مناسب را انتخاب کن
کارهای اولِ خوب تکراری، کم‌ریسک و آسان برای بررسی هستند؛ مثلاً خلاصه‌ی هفتگی ایمیل‌ها، یک گزارش تحقیقی درباره‌ی یک موضوع، یا تبدیل یادداشت جلسه به فهرست کارها.
از کارهای مالی، تعهدات حقوقی و کارهای غیرقابل‌برگشت دوری کن.
قدم ۲: «تمام‌شدن» را تعریف کن
بنویس نتیجه‌ی نهایی چه شکلی است: قالب، طول و آنچه حتماً باید باشد. ایجنتی که خط پایان ندارد یا ادامه می‌دهد یا زود می‌ایستد.
قدم ۳: فهرست نیازها
به چه اطلاعات و ابزاری نیاز دارد؟ با کوچک‌ترین مجموعه شروع کن و اول فقط دسترسی خواندنی بده.
قدم ۴: محدودیت بگذار
بگو چه کاری نباید بکند و کی باید از تو بپرسد: «هرگز چیزی ارسال نکن. قبل از استفاده از هر منبع مشکوک از من بپرس.»
قدم ۵: روی یک نمونه‌ی کوچک اجرا کن
سه تا پنج مورد واقعی را امتحان کن. تک‌تک مراحل را مرور کن، نه فقط جواب نهایی را.
قدم ۶: بهتر کن، بعد اعتماد را زیاد کن
هر اشتباه را یادداشت کن و دستورها را اصلاح کن. وقتی نتیجه‌ها پیوسته خوب شد، کمی بیشتر اجازه بده؛ مثلاً مرحله‌ی نوشتن و ارسال، با تأیید خودت.
یک قالب شروع
هدف: …
تمام‌شدن یعنی: …
می‌توانی از این‌ها استفاده کنی: …
نباید: …
قبل از این کارها از من بپرس: …
نشانم بده: مراحلی که رفتی و منبعهایتقدم بعدی
این دقیقاً مهارتی است که پروژه‌ی نهایی آموزیار AI می‌سازد: یک مسئله‌ی واقعی از کار یا زندگی خودت را انتخاب می‌کنی و قدم‌به‌قدم با AI حلش می‌کنی.